Telefoonspam en artistiek naakt

Vandaag was het weer zover. Oproep gemist. Een nummer uit zone 02. Een potentiële klant?
Ik belde terstond terug met de boodschap “Goeiedag, Geert Vanden Broeck hier, u had me gebeld?” en werd verwelkomd door een onmiskenbaar jonge vrouwenstem, die van veraf een beetje vriendelijk klonk.

– Goeiedag mijnheer, ik spreek met de zaakvoerder?

Nog voor ik er een speld kon tussenkrijgen, ging ze verder (met een stem die in mijn verbeelding zwoel zou kunnen klinken), maar niet echt geïnspireerd door de flowchart die voor haar neus hing.

– U spreekt met (laten we haar Ashanti noemen) Ashanti van Proximus. Hoeveel werknemers zijn er in uw bedrijf?

Me, myself and I, dacht ik, maar antwoordde toch in het Nederlands.
Ik trachtte een zweem van ontgoocheling in haar reactie te ontwaren, maar vasthoudend aan de flowchart voor haar (wederom in mijn verbeelding) sierlijke neus, ging ze onverstoord verder.

– Mag ik vragen met welke GSM-operator u momenteel belt?

Been there, done that. Aan wie ik mijn centen geef voor mijn al bij al binnen de perken blijvende GSM-gebruik, ga ik niet aan jullie neus hangen.

– Mag ik u voorstellen om op basis van uw factuurgegevens @à§$££ù*** BLING!

System overload. shutdown initiated.

De daarnavolgende waterval aan boekhoudkundige termen schakelde mijn assimilatievermogen voor enige seconden uit. Toen ik terug bij mijn positieven kwam, daagde het dat ikzelf, op mijn kosten met Ashanti van Proximus aan het bellen was om ongevraagd mijn kostbare tijd op te souperen aan marketinggeleuter met als enige doel me een schraal abonnementje te verkopen!

Ik liet Ashanti even doordraven, mijn kans afwachtend om tijdens die ene halve seconde waarop ze zou ademhalen, haar te laten weten dat ik géén interesse had.

Verdorie, mislukt. Ik liet de drie volgende volzinnen compleet aan me voorbijgaan, terwijl ik als een kikker die roerloos wacht op een langsvliegend insect, mijn tong krulde voor een volgende uithaal.

“Juffrouw, bespaar u de uitleg, ik heb geen interesse”

– Ik heb mijn verhaal nog niet volledig kunnen doen!?

De jonge Ashanti liet zich niet uit haar lood slaan. Ik vermoed dat ze niet per gebelde seconde, maar per gehaalde target wordt betaald.
In mijn verbeelding frunnikte ze aan de windkap van de één-orige headset die haar halflange bruine haar op onsierlijke wijze indeukte.

Mijn kikker-tactiek werkte en ondanks het abrupte afbreken, wensten we mekaar nog een prettige dag.

Een beetje triest wandelde ik verder naar de ondergrondse parkeergarage.

Ashanti was weg.
Helemaal weg.
Ik zou haar nooit meer horen.

Hou zou ze er in werkelijkheid hebben uitgezien?
Ik zou het nooit te weten komen.

Ik liet het beloofde financiële voordeel uit mijn hoofd waaien maar kon het me niet laten om bij een volgende gelegenheid een wederdienst te vragen voor het benutten van mijn tijd, luistervermogen en de enkele Eurocenten op mijn GSM-factuur die het gesprek me gekost hadden.

Revanche.

De eerstvolgende callgirl callcentergirl die het waagt telefoonspamgewijs met me contact op te nemen, die nodig ik uit om bij mij in de studio haar produkt te komen verkopen.

Ik zal met veel plezier instemmen met haar ongetwijfeld aantrekkelijke voorstel en mijn GSM-ziel aan haar verkopen, wanneer zij erin toestemt om voor me te poseren.

Voor mijn camera.
Mijn 8×10″ grootformaatcamera.
Artistiek.
Naakt.

En dan maken we een beeldje als hieronder…

 

2010

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s