Hoog, Sammy, kijk omhoog!

Op het binnenplein

Op het binnenplein

Een tijdje terug had ik  een zeer leuke shoot met Jolien en Kurt, een jong stel uit de streek van Oudenaarde. Zoals wel meer gebeurt bij klanten die me boeken, kozen ze zelf de locatie uit en zo word je als fotograaf meestal aangenaam verrast.

De fotosessie ging door in een half gerennoveerde vierkantshoeve in de Zwalmstreek, waarvan ze een week voordien nog de mogelijkheden grondig hadden bekeken. De ontgoocheling droop echter van hun gezicht toen we na de inleidende openluchtfoto’s de staldeur openden: in plaats van verwachte interieur, was de vloer opengebroken en waren er hypermoderne steunbalken geplaatst! Een volgende stap in de renovatie, die onze plannen dwarsboomde.

In zo’n geval moet je het hoofd niet laten hangen, integendeel… een blik omhoog toonde ons een opening in het plafond, naar een op het eerste zicht, ruime maar donkere zolder. Een ladder was snel gevonden en plots stonden we in een droomlocatie.

Jolien

Jolien op de zolder

Op een shoot neem ik altijd mijn strobist-materiaal mee om het geheel een extra touch te geven en de kwaliteit van het licht te verbeteren. Op deze zolder kwam dit zeker van pas en we hadden met ons drietjes anderhalf uur lang dikke fun. Het enige nadeel aan de donkere omgeving, was het hunten van het scherpstelmechanisme wanneer we ons in een donkerder hoekje begaven.
Mijn huidige camera heeft – buiten de ingebouwde flits die ik zelfs hiervoor nooit gebruik – geen extra scherpstellicht, iets waar ik zeker ga op letten wanneer ik er een toestel bijkoop. De enige modellen in de Sony Alpha reeks die nog in aanmerking komen zijn dus de A700 en de A900.

Met de opkomst van de digitale fotoboeken in de huwelijksfotografie en de grotere formaten hiervan (tot 60x60cm opengeklapt) moet ik eens goed nadenken over de resolutie van het toestel. De A700 is een APS-C formaat 12Mp-camera, de A900 is een full-frame camera en heeft 24Mp, waarbij de A900 grofweg het dubbele kost.
Ik ben niet zo’n voorstander van de wazige achtergronden in fotoboeken met daarboven een paar kleinere beelden, eerder van double-page spreads, vakjes & lijntjes en een vleugje typografie. De vraag naar een camera met voldoende resolutie is dus relevant, of ik zou met ingescande middenformaat dia’s moeten gaan werken…
Langs de andere kant eist een 24Mp camera weer extra investering op het vlak van geheugenkaarten en back-up media én de prijs van geschikte lenzen ligt ook weer hoger, ook al heb ik tot nu toe me niet vastgepind op het specifieke D-segment. Laten we het maar bij 12Mp houden, niet? Ik hoor graag jullie suggesties.

met dank aan Ramses Shaffy vooor de titel van deze blogpost

3 thoughts on “Hoog, Sammy, kijk omhoog!

  1. 60×60 moet je uit een 12MP wel kunnen halen.
    Ik heb meermaals een 50×75 uit mijn D200 (10MP) gehaald en het resultaat was zeker niet min.

    240 0f 300 dpi (mijn lab print zelf tot 400dpi)
    gaat de 12MP op die grootte niet leveren, maar dat heb je niet nodig.

    Hoe groter het formaat, hoe verder de kijk afstand, hoe minder dpi je nodig hebt.

    Hier kan je wat vinden over het optimaliseren voor afdrukken: http://www.cambridgeincolour.com/tutorials/digital-photo-enlargement.htm

    De tutorians van “Linda” geven ook veel info.

  2. Bedankt voor de link, Kurt. Van opblazen ben ik niet echt voorstander, ook al zal het soms nodig zijn.
    De voorbeelden op die site bevestigen trouwens mijn eigen bevindingen: zelfs de beste software is niet goed genoeg. Genuine fractals (bv. bij die poezenfoto) doet me denken aan een véél te zwaar ingescand 35mm negatief dat op den duur gaat lijken op een guache en niet meer op een foto… je moet dus weten tot wat je opnamemateriaal in staat is.

    De optimale kijkafstand is normaalgezien gelijk aan de diagonaal van de foto, daardoor is het mogelijk op een lagere resolutie te gebruiken voor grote afdrukken.
    Zoek maar eens op circle confusion (CoC). Hangt sterk samen met de MTF waarden van je objectief en opnamemateriaal, maar dan zijn we weer zeer wetenschappelijk bezig.

  3. ondertussen is die Sony A700 hier al een paar maanden in gebruik, tot mijn grote tevredenheid! 12Mp blijkt zelfs voldoende te zijn voor 40x80cm albums, met een gecontroleerde hoeveelheid aan verscherping op het highlight channel.
    Lekker beest, die A700, en ligt nog goed in de hand ook. Ondanks de recente lekken ivm de A850 ga ik me hier nog een tijdje aan houden. Zelfs de ISO prestaties kunnen me bekoren: ISO1600 presenteert nog voldoende goed op een A4 print en wat écht hoger moet, zet ik wel om in zwartwit (ook al was dat een tijdlang tegen mijn principe “ZW doe je op film, niet digitaal”) en de nodig postprocessing om mijn geliefde korrelige look van tri-X in weinig verdunde Rodinal te krijgen! Op vlak van ISO waarden zijn we echt wel verwend met die digitale reflexen. Verbaast het je nog dat hier in huis al sinds een tweetal jaar geen kleinbeeldfilm meer ontwikkeld werd? Enkel nog negatieven vanaf middenformaat met de Rolleiflex en groter wordern hier nog nat ontwikkeld…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s